Cybersecurity staat voor veel msp’s op een kantelpunt. Ze dragen de verantwoordelijkheid voor de digitale weerbaarheid van een groot deel van het bedrijfsleven, terwijl de beveiligingsmodellen waarop ze steunen vaak nog uit een andere tijd komen. Volgens Joe Smolarski, CEO van WatchGuard Technologies, wringt het daar. De combinatie van hoge kosten, losse tools en complexe integraties maakt het steeds lastiger om klanten consistent te beschermen. “In 2026 kun je dat als msp niet meer volhouden,” zegt hij.
Volgens Smolarski ligt het probleem niet bij de inzet van msp’s zelf, maar bij een markt die oplossingen heeft ontwikkeld vanuit enterprise-logica. “Veel producten zijn nooit ontworpen voor de manier waarop msp’s werken. Ze moeten tientallen of honderden omgevingen beheren onder hoge tijdsdruk. Als tooling daar niet op aansluit, ontstaat frictie in de operatie.”
Dat heeft directe gevolgen voor klanten. Bescherming wordt selectief toegepast, afhankelijk van budgetten en licentiestructuren. “Daar zit een risico. Cybersecurity moet schaalbaar zijn voor het hele klantenbestand. Als beveiliging alleen haalbaar is voor een deel van de klanten, ontstaat er een zwakke plek in het model.”
Volledige dekking als uitgangspunt
Een terugkerend probleem in de markt is de impliciete aanname dat volledige beveiliging niet voor iedereen haalbaar is. Grotere klanten krijgen uitgebreide bescherming, kleinere omgevingen blijven achter. Smolarski vindt dat een onhoudbare benadering. “Een msp beheert een ecosysteem. Je kunt geen eilanden creëren waarin de ene klant sterk beschermd is en de andere minder. Gedeeltelijke dekking wordt al snel een aansprakelijkheidsvraagstuk.”
Om tot een consistenter model te komen, noemt hij vier voorwaarden die volgens hem niet onderhandelbaar zijn.
De eerste is een duidelijke focus op msp-omgevingen. Beveiliging moet rekening houden met multi-tenantbeheer, beperkte capaciteit en de noodzaak om snel te schakelen. “Het gaat niet om enterprise-software die een nieuw label krijgt. Technologie moet zijn ontworpen met de dagelijkse praktijk van msp’s als uitgangspunt.”
Daarnaast speelt prijsstelling een grote rol. Veel oplossingen dwingen msp’s tot keuzes die vooral financieel zijn ingegeven. “Als volledige dekking niet betaalbaar is, wordt beveiliging per definitie gefragmenteerd. Dat zet druk op de kwaliteit van dienstverlening.”
Een derde punt is echte platformconsolidatie. Leveranciers presenteren hun portfolio graag als geïntegreerd, maar in de praktijk blijven data en workflows vaak los van elkaar staan. “Msp’s hebben behoefte aan samenhang. Tools, beleid en rapportage moeten met elkaar communiceren, anders verschuift de complexiteit naar de beheerlaag.”
Tot slot wijst hij op het verdienmodel. Cybersecurity vraagt om continue inzet en expertise. “Als marges geen ruimte laten voor die investering, wordt beveiliging een kostenpost. Dat ondermijnt de groei op langere termijn.”
Automatisering als hefboom
De druk op msp-teams groeit, terwijl het aantal securitymeldingen blijft toenemen. Volgens Smolarski ligt de sleutel in automatisering. Niet meer mensen aannemen, maar processen slimmer inrichten. “Veel teams werken nog met losse dashboards en handmatige workflows. Dat kost tijd en zorgt voor ruis.”
Hij verwacht dat steeds meer msp’s hun operatie gaan standaardiseren rond één geïntegreerd platform, met centraal beleid en gedeelde rapportage. Dat moet leiden tot minder handwerk en snellere besluitvorming. “Schaalbaarheid ontstaat door consistentie. Hoe minder uitzonderingen, hoe beter een team kan groeien zonder dat de druk oploopt.”
AI krijgt daarin een vaste plek, maar volgens Smolarski is het geen losstaande functie. “AI werkt pas als het onderdeel is van detectie, correlatie en respons. Het doel is niet om nieuwe features toe te voegen, maar om de operationele last te verlagen.”
Aanvallers maken al gebruik van AI om campagnes sneller en gerichter uit te voeren. Daardoor verandert ook de verdedigingsstrategie. “Als je tooling daar niet op inspeelt, raak je achterop. De vraag is hoe effectief AI wordt ingezet om het dagelijkse werk eenvoudiger te maken.”
Impact op het businessmodel
De inzet van AI raakt volgens Smolarski niet alleen de techniek, maar ook de manier waarop msp’s hun dienstverlening organiseren. Door repetitieve taken te automatiseren en analyses te versnellen, ontstaat ruimte om meer klanten te bedienen met hetzelfde team. “Dat verschil zie je steeds duidelijker in de markt. Partijen die hun processen stroomlijnen groeien sneller.”
Hij benadrukt dat AI de rol van de msp niet vervangt. Het verandert wel de verwachtingen rond snelheid, schaal en transparantie. Klanten willen inzicht in risico’s en reacties zonder vertraging. “Daarvoor heb je een geïntegreerde aanpak nodig waarin data direct beschikbaar is.”
Navigeren door marketingruis
De groei van AI en platformstrategieën zorgt ook voor verwarring. Vrijwel elke leverancier positioneert zich als platform en plakt AI op bestaande oplossingen. Volgens Smolarski vraagt dat om een kritische blik vanuit het kanaal. “Integratie moet aantoonbaar zijn. Als systemen geen informatie delen en processen niet vereenvoudigen, blijft het bij marketing.”
Open architectuur en praktische bruikbaarheid vormen volgens hem de belangrijkste onderscheidende factoren. Msp’s zoeken oplossingen die passen binnen hun bestaande werkwijze, zonder dat er extra beheerlagen ontstaan. “De dagelijkse operatie is het referentiepunt. Als technologie die complexer maakt, verdwijnt de meerwaarde snel.”
Standaardiseren om te kunnen groeien
De beweging richting consolidatie en automatisering heeft een duidelijke doelstelling: voorspelbaarheid. Minder losse tools, meer standaardisatie en heldere processen moeten leiden tot consistenter beveiligingsniveau en stabielere marges. Volgens Smolarski zitten veel msp’s nog vast aan technologie en prijsmodellen die ooit voor grote enterprises zijn ontwikkeld. “Dat vertraagt de respons en maakt schaalvergroting lastig.”
Door stacks te vereenvoudigen en beleid te centraliseren, ontstaat ruimte om sneller te reageren op incidenten en tegelijk kosten beter te beheersen. Dat vraagt volgens hem om een heroverweging van bestaande keuzes. “Het gaat niet om kleine optimalisaties, maar om een andere manier van werken.”
Een nieuwe balans in het kanaal
Volgens Smolarski staat cybersecurity voor msp’s aan de vooravond van een herijking. Ze vormen een belangrijke schakel in de digitale economie, maar hebben lang gewerkt met middelen die niet altijd aansloten op hun rol. De komende jaren draait het volgens hem om technologie die schaalbaarheid mogelijk maakt zonder dat complexiteit blijft groeien.
“In 2026 gaat het om leverage,” zegt hij. “Tools moeten msp’s helpen om elke klant consistent te beschermen, met minder frictie in de operatie. Dat vraagt om duidelijke keuzes en oplossingen die de praktijk ondersteunen.”
Wie cybersecurity moderniseert vanuit die gedachte, bouwt volgens hem aan een sterker fundament voor het kanaal. Geen kleine aanpassingen, maar een structurele herinrichting van hoe beveiliging wordt geleverd en beheerd. “Dat is de reset waar de markt nu naartoe beweegt.”
